• Photo: Maksym Kudymets
    Przed Państwem fotoprojekt, który ukazuje współczesną historię Ukrainy. Historia, którą prezentujemy, obejmuje okres od listopada 2013 roku, początku Rewolucji Godności do dnia dzisiejszego.
  • Ukraińska państwowość liczy sobie ponad tysiąc lat – Ukraińcy rozpoczynają rachubę od średniowiecznej Rusi kijowskiej. W ciągu wieków Ukraińcy starali się zachować własne państwo, rozpoczynając wojny i organizując powstania, gdy silniejsi sąsiedzi zawłaszczali ukraińskie ziemie.
  • Photo: H. Pshenychny Central State CinePhotoPhono Archive of Ukraine
    Od połowy XVII wieku Moskwę owładnęła maniakalna idea wyrwania Ukraińców z europejskiej przestrzeni i przyłączenia ich do swojego imperium za wszelką cenę. Przez trzy wieki, aż do upadku ostatniego moskiewskiego imperium – sowieckiego – odnosili sukcesy.
  • Photo: Yurko Dyachyshyn
    Dlatego od 1991 roku przezwyciężając problemy postsowieckiej ekonomiki i pasywność postkomunistycznych działaczy, Ukraińcy chcieli powrócić na łono europejskiego świata.

Intro

  • Photo: AP
    W 2011 roku ówczesny prezydent Wiktor Janukowycz poparł europejski wybór narodu ukraińskiego i ogłosił gotowość do integracji ze strukturami europejskimi. Ważnym krokiem na drodze integracji było podpisanie umowy stowarzyszeniowej z Unią Europejską, do czego szykowano się od 2007 roku. Integrację z UE poparła większość obywateli Ukrainy. Jedynym państwem, które wyraziło niezadowolenie z tego powodu była Federacja Rosyjska.
  • Photo: Sergei Karpukhin, REUTERS
    Rosja rozpoczęła naciski na ówczesne władze Ukrainy, żeby uniemożliwić podpisanie umowy. Prezydent FR Władimir Putin próbował szantażem i przekupstwem zmusić Wiktora Janukowycza do odstąpienia od europejskiej przyszłości Ukrainy. Tak właśnie od XVII wieku Rosjanie uważają, że Ukraina to ich strefa geopolitycznych interesów, tak zwany "ruskij mir" (nieprzetłumaczalne wyrażenie – mir oznacza zarówno pokój jak i świat). Nawet w XX wieku rosyjska władza nie raz pokazała światu swoje wrogie zamiary wobec Ukrainy, niszcząc w 1920 roku Ukraińską Republikę Ludową, sztucznie wywołując Wielki Głód, który pochłonął życia sześciu milionów Ukraińców w latach 1932-1933, czy niszcząc ukraińską inteligencję w latach 1936-1938, co określa się mianem „Rozstrzelane Odrodzenie”.
  • Photo: Sergei Grits, AP
    W listopadzie 2013 roku, kilka dni przed planowanym terminem, Janukowycz, poddawszy się szaleńczym naciskom Rosji, odłożył podpisanie umowy. Wywołało to oburzenie ludzi. Obywatele Ukrainy poczuli się oszukani, podobnie jak liderzy państw europejskich.
  • Photo: Ryan Anderson/Flickr/Creative Commons
    21 listopada 2013 roku, na początku w Kijowie, a potem także w innych miastach Ukrainy rozpoczęły się masowe wystąpienia, które zostały określone jako „Euromajdan”. Nazwa wzięła się od głównego placu stolicy - Majdanu Nezależnosti (Placu Niepodległości), gdzie poprzednio miały miejsce „Rewolucja na granicie” w 1990 roku, która stała się impulsem do odzyskania niepodległości przez Ukrainę, oraz „Pomarańczowa Rewolucja” w 2004 roku, która przeciwstawiła się sfałszowaniu wyborów prezydenckich przez Wiktora Janukowycza.
  • Photo: Oleksandr Piliugin
    Obywatele wychodzili na ulice i place, wymagając od prezydenta podpisania Umowy Stowarzyszeniowej 29 listopada podczas szczytu Ukraina – UE, jak to było zaplanowane.
  • Photo: Konstantin Chernichkin
    Motorem pokojowych protestów byli młodzi Ukraińcy i inteligencja – dziennikarze, działacze obywatelscy i kulturalni. Jednak w masowych wystąpieniach brali udział członkowie wszystkich warstw społecznych – ruch poparcia dla Ukrainy w UE stał się ruchem ogólnonarodowym.
  • Photo: Petro Zadorozhnyy
    Na tle działań władzy – korupcji, kolesiostwa czy krycia bandytów – podpisanie umowy obywatele postrzegali jako szansę na zmianę sytuacji. I chociażby dlatego zmiana tej decyzji dla wielu równała się utracie ostatniej szansy na modernizację kraju.
  • Photo: AFP/tsn.ua
    Nocą 30 listopada jednostki specjalne milicji brutalnie rozgoniły pokojową demonstrację studentów na kijowskim Majdanie Niepodległości.
  • Photo: REUTERS
    W następstwie niezgodnego z prawem użycia siły dziesiątki ludzi trafiło do szpitali. Milicja przez całą noc wyłapywała protestujących w centrum miasta i zabierała ich na komendy.
  • Photo: Sergei Chuzavkov, AP
    Podobne podejście do rozbijania obywatelskich demonstracji od wielu lat praktykuje się w Rosji. Jednak w Ukrainie był to pierwszy taki przypadek, dlatego też od razu zradykalizował społeczeństwo.
  • Photo: Volodymyr Shuvayev, AFP
    A za kilka miesięcy Ukraińcy zaczną znajdować na portalach społecznościowych i stronach rosyjskich policjantów i wojskowych zdjęcia rosyjskich funkcjonariuszy w mundurach ukraińskiej milicji czy oddziałów specjalnych.
  • Photo: Maks Trebuhov
    Ranni na Majdanie Niezależności, uciekając przed milicją znaleźli schronienie w klasztorze św. Michała Ukraińskiej Prawosławnej Cerkwi Patriarchatu Kijowskiego. Cerkiew pozwoliła protestujących schować się, odpocząć i otrzymać pierwszą pomoc medyczną.
  • Photo: Mstyslav Chernov
    Wieczorem 30 listopada na placu przed klasztorem spontaniczną manifestację rozpoczęło blisko dwadzieścia pięć tysięcy ludzi, oburzonych działaniami władz.
  • Photo: Lazlo Belichay, EPA
    Na terenie soboru tworzy się ośrodek protestujących. Zwykli ludzie zaczynają przynosić tam ciepłe rzeczy, żywność, pieniądze.

Listopad

  • Photo: Kostiantyn Chernichkin
    1 grudnia 2013 roku ponad milion Ukraińców wyszło na ulice Kijowa na marsz protestu, żądając ukarania winnych pobicia studentów i powrotu na drogę integracji z Europą. Podobne marsze odbyły się w dziesiątkach miast Ukrainy.
  • Photo: Natalia Kravchuk
    Podczas mityngów obywatele domagali się dymisji Rządu, ukarania ministra spraw wewnętrznych Witalija Zacharczenki i bezpośrednich wykonawców bandyckich rozkazów. Ten i następne mityngi poczęto nazywać ze staroukraińskiego „wicze”.
  • Photo: Maksym Balandiukh
    Świat zwrócił uwagę na ukraiński protest, a główne światowe media donosiły o pobiciu studentów i Marszu Miliona. W tym samym czasie rosyjska telewizja robiła to, co nazywa się „kremlowską propagandą” – mówiło się o „kilku niewielkich grupach protestujących” oraz „faszystach” w centrum Kijowa.
  • Photo: Sergei Chuzavkov, AP
    Jednakże Putin nadal „przekonywał” Janukowycza co do słuszności jego działań, proponując kredyt w wysokości trzech miliardów dolarów i inne przywileje ekonomiczne. Rosja nadal nie chce przyjąć, że przeciwko jej sojusznikowi-marionetce występuje coraz więcej obywateli Ukrainy.
  • Photo: GLEB GARANICH, REUTERS
    W Kijowie na Majdanie Niezależności 1 grudnia rozpoczęła się budowa miasteczka namiotowego. Ogłoszono początek bezterminowego pokojowego protestu do pełnego wypełnienia przez rząd warunków Euromajdanu.
  • Photo: Sergey Supinsky, AFP
    Na Majdanie Niezależności pojawia się kuchnia, scena, punkt informacyjny, punkty medyczne, toalety, ochrona, a nawet uniwersytet. Wszystko to powstaje dzięki samoorganizacji obywateli, spontanicznie, bez czyichś odgórnych instrukcji.
  • Photo: Markiyan Matsekh
    Podobne protesty rozpoczęły się w wielu regionach Ukrainy. W dziesiątkach miast rozstawiono miasteczka namiotowe, zaczęto przeprowadzać regularne mityngi czy zbierać rzeczy i żywność dla protestujących w Kijowie. W ramach wsparcia dla Euromajdanu odbywają się akcje kulturalne i marsze w wielu krajach świata.
  • Photo: Volodymyr Shuvayev, AFP
    Prezydent Wiktor Janukowycz odrzuca wszystkie żądania i odmawia dialogu z protestującymi. Nie zważając na prawo do pokojowego protestu, w nocy z 10 na 11 grudnia władza próbuje zniszczyć miasteczko namiotowe w centrum Kijowa.
  • Photo: Maksym Balandiukh
    W atak na protestujących były zaangażowane setki funkcjonariuszy, w tym też oddziały specjalnego przeznaczenia. Jednak do obrony Majdanu stanęły tysiące kijowian, którzy w nocy przy temperaturze -10°C dotarli do centrum miasta. Obywatele własnymi ciałami zagrodzili drogę do Majdanu i nie pozwolili zniszczyć miasteczka namiotowego.
  • Photo: Mykhaylo Petiakh
    Rankiem protestujący zaczęli domagać się ustąpienia prezydenta Janukowycza.
  • Photo: Brendan Hoffman, Getty images
    Euromajdan ustał i stał się enklawą wolności w państwie, w którym prezydent Janukowycz i jego klika ustanawiali swoje porządki. Centrum Kijowa przeradza się w kozacką Sicz Zaporoską – wspólnotę wolnych i dumnych ludzi.
  • Photo: Petro Zadorozhnyy
    Postawa władzy wobec obywateli zwiększa tylko liczbę zwolenników Euromajdanu. Dziesiątki tysięcy wolontariuszy zaczęły wspierać Majdan, przekazując leki, żywność, pieniądze.
  • Photo: Vladyslav Musienko
    Żeby zdyskredytować narodowy protest, władza zaczęła organizować akcje przeciwko Majdanowi. Na tak zwany Antymajdan uczestników zbierano albo za pieniądze, albo przymuszano, grożąc zwolnieniami z pracy, zwłaszcza osobom zatrudnionym w organach publicznych. Oprócz bezbronnych ludzi, na Antymajdan przywożono także bandytów-atletów, tak zwane „tituszki”, żeby prowokować bójki.

Grudzień

  • Photo: YURI KOCHETKOV, EPA
    Po utracie sojuszników w Europie i autorytetu wśród współobywateli, prezydent Janukowycz aktywnie dąży do zbliżenia z Rosją. W Ukrainie za rosyjskim przykładem zaczyna się napaść na swobody obywatelskie.
  • Photo: Maks LEVIN, LB
    16 stycznia 2014 roku następuje moment zwrotny. Rada Najwyższa w bezprawny sposób uchwaliła ustawy, które drastycznie ograniczają wolność słowa, zgromadzeń, działania niezależnych organizacji obywatelskich. Deputowani de facto zdelegalizowali jakiekolwiek próby przedstawienia alternatywnej opinii, wprowadzając cenzurę w Internecie, obowiązek rejestracji stron, sprzedaż kart SIM wyłącznie za okazaniem paszportu.
  • Photo: ZN.UA
    Te „dyktatorskie ustawy” zostały uchwalone dzięki popierającej prezydenta większości – Partii Regionów i Partii Komunistycznej, których większość deputowanych nie przeczytała nawet ustaw, jakie poparła w głosowaniu.
  • Photo: Kudymets Maksym
    W Ukrainie rozpoczynają się porwania i pobicia działaczy obywatelskich. Do Kijowa z innych regionów zwożeni są bandyci, którzy zaczynają siać na ulicach terror – palą samochody, biją ludzi, zastraszają ich itp. W odpowiedzi obywatele organizują się, zwłaszcza w ramach wspólnoty „Automajdanu”, by chronić miasto przed popierającymi władzę kryminalistami.
  • Photo: GURNIAK VIKTOR, LUFA
    Obywatele nie zgadzają się na odebranie im demokratycznych swobód i powstają przeciwko tyranii. Na ulicy Hruszewskiego w Kijowie, po drodze do Gabinetu Ministrów i Rady Najwyższej, dochodzi do potyczek protestujących z milicją. Do walki milicja wykorzystuje broń palną, granaty hukowe i pojazdy opancerzone.
  • Photo: Trebukhov Maksym
    W walce po stronie milicji, wbrew ukraińskiemu prawu, potajemnie biorą udział funkcjonariusze rosyjskiego specnazu. Schwytanych protestujących milicja bije i poniża na wszelkie sposoby, na przykład rozbiera do naga na mrozie i fotografuje.
  • Photo: Ratushniak Oleksandr
    W następstwie brutalnych i bezprawnych działań milicji ginie kilka osób, a setki odnoszą rany. Równocześnie ze starciami na ulicy Hruszewskiego władza organizuje morderstwa i porwania rannych ze szpitali.
  • Photo: Kudymets Maksym
    Po kilkudniowych potyczkach władza ustępuje. Euromajdan pozostaje, by trwać dopóty, dopóki nie zostaną wypełnione przedstawione wcześniej warunki.

Styczeń

  • Photo: Maks Levin
    18 lutego 2014 roku uczestnicy protestu zorganizowali pokojowy pochód pod mury parlamentu z żądaniem zniesienia „dyktatorskich ustaw”. Władza jednak ponownie ignoruje głos obywateli.
  • Photo: Vladyslav Musienko
    Mimo zobowiązania się władz do zapewnienia bezpieczeństwa protestującym, kilkuset uzbrojonych bandytów razem z milicją napada na demonstrację. Tym atakiem rozpoczynają się trzy najbardziej krwawe dni Euromajdanu.
  • Photo: REUTERS, Stringer
    Władza wykorzystuje ciężkie pojazdy opancerzone, snajperów i uzbrojonych bandytów i rozpoczyna szturm na Majdan.
  • Photo: Alexander Sherbakov, AP
    Ponad sto osób zginęło, tysiące zostało ranne.
  • Photo: Yurko Dyachyshyn
    Krwawy szturm na Majdan obudził regiony Ukrainy.
  • Photo: Yurko Dyachyshyn
    Jako że władza ignorowała żądania protestujących, obywatele w regionach przejmują siedziby organów władzy obwodowej.
  • Photo: Palamarchuk Pavlo
    Milicja porzuca posterunki i wycofuje się. Do walki z przestępcami powołano warty obywatelskie, które patrolowały miasta.
  • Photo: YouTube screenshots
    Prezydent Janukowycz w pełni traci kontrolę nad sytuacją w stolicy, w zachodniej, środkowej i południowej części kraju. W nocy z 21 na 22 lutego 2014 roku Wiktor Janukowycz porzuca Kijów i wyjeżdża do Charkowa, gdzie ze wsparciem Rosji próbuje zwołać zjazd, mający na celu oderwanie wschodnich regionów od Ukrainy. Jednakże ten plan się nie powiódł.
  • Photo: Konstantin Chernichkin, REUTERS
    Janukowycz i większość członków jego rządu zabrawszy ze sobą zrabowane mienie ucieka do Rosji. Zgodnie z Konstytucją Ukrainy, ucieczka wiązała się z utratą możliwości sprawowania władzy przez prezydenta. Do wyboru nowego, obowiązki głowy państwa przejął przewodniczący Rady Najwyższej Ołeksandr Turczynow. Powołano nowy rząd na czele z Arsenijem Jaceniukiem.
  • Photo: Yurko Dyachyshyn
    Po ucieczce dotychczasowych władz, Ukraińcy poznają rozmiar i skalę korupcji i nadużyć. Szeroka publika dostaje możliwość obejrzenia prywatnych apartamentów prezydenta, generalnego prokuratora i innych oficjeli, którzy zgodnie z oficjalnymi danymi nie prowadzili żadnych interesów i nie mieli możliwości dorobienia się dużego majątku.
  • Photo: Brendan Hoffman, Europress
    Ogółem według danych Prokuratury Generalnej, Wiktor Janukowycz ukradł z budżetu państwa ponad sto miliardów dolarów.
  • Photo: Lazlo Beliczay, EPA
    Ukraina zapłaciła wysoką cenę za uwolnienie się od dyktatury i swój wybór cywilizacyjny – bycie częścią Europy.
  • Photo: Baz Ratner, Reuters
    Podczas protestów, od listopada 2013 roku do lutego 2014, które otrzymały nazwę Rewolucji Godności, zginęło ponad sto osób. Oprócz Ukraińców ofiarami reżimu Janukowycza stali się Białorusini, Ormianie i Gruzini.
  • Photo: Vladyslav Musienko
    Wszyscy oni weszli w poczet męczenników za ukraińską Niepodległość – do Niebiańskiej Sotni.
  • Photo: Yurko Dyachyshyn
    Zaraz po obaleniu reżimu Janukowycza rozpoczęła się odbudowa pokojowego życia i działania dla stabilizacji ekonomii. Kluczowym zadaniem stały się wybory prezydenckie 25 maja, które miały dać państwu nowego legalnego przywódcę.
  • Photo: Vladyslav Musienko
    Dopóki w stolicy przywracano funkcjonowanie milicji, jej obowiązki częściowo wykonywała Samoobrona Majdanu. Ochraniała ona budynki ministerialne, parlament czy ambasady.
  • Photo: Volodymyr Hontar, UNIAN
    Nowy rząd od razu aktywnie powrócił na drogę integracji z Europą.

Luty

  • Photo: Ivan Sekretarev, AP
    Kiedy staje się jasne, że próba przekupienia ukraińskiej władzy zakończyła się porażka, a nowa władza kieruje się do Europy, przywódcy Rosji uciekają się do bezpośredniej wojskowej agresji.
  • Photo: Sean Gallup, GETTY
    Wykorzystując obecność własnych sił zbrojnych w postaci Floty Czarnomorskiej na terytorium Półwyspu Krymskiego, Rosja przejmuje administrację publiczną, bazy wojskowe i ważne obiekty infrastrukturalne. Flotę na Krymie Rosja odziedziczyła po ZSRS. Jej rozlokowanie na terytorium Ukrainy było przewidziane na określony termin umowami międzynarodowymi.
  • Photo: ANTON PEDKO, EPA
    Swoją agresją Rosja narusza wszystkie międzynarodowe i międzypaństwowe umowy, w których uznała obecne granice czy zagwarantowała integralność terytorialną Ukrainy. Na przykład Memorandum Budapeszteńskie. Jednak był to dopiero początek „własnej gry” rosyjskiego prezydenta Putina.
  • Photo: VIKTOR DRACHEV, AFP
    W Autonomicznej Republice Krymu, integralnej części Ukrainy, rosyjskie wojsko i samoustanowiona marionetkowa władza organizują „referendum” za przyłączeniem do Rosji. Zaraz na następny dzień Rosja uznaje wyniki tego pseudo-referendum i przeprowadza na Kremlu „przyłączenie nowych ziem” w iście sowieckim stylu.
  • Photo: Ivan Sekretarev, AP
    Na Półwyspie Krymskim okupacyjne władze rozpoczynają represje wobec Ukraińców i Tatarów Krymskich. Nastawionych patriotycznie obywateli zastrasza się i porywa – niektórych udało się odnaleźć już martwych.
  • Photo: Sergei Grits, AP
    Wspólnota międzynarodowa w odpowiedzi na działania Rosji wprowadza sankcje ekonomiczne. Zgromadzenie Ogólne ONZ setką głosów „za” uznaje Krym za część Ukrainy. „przeciw” głosują tylko Federacja Rosyjska i jej „duchowi sojusznicy” – Birma, Białoruś, Boliwia, Kuba, KRLD, Nikaragua, Sudan, Syria, Zimbabwe, Wenezuela.
  • Photo: Artur Shvarts, EPA
    Po zajęciu Krymu na półwyspie rozpoczęło się łamanie praw ludności krymskotatarskiej, która nie sprzyjała okupacji, wobec tego, że drugi raz w ciągu stu lat została im odebrana ojczyzna. Poprzednim dyktatorem, który zabrał Krym Krymczanom i wysiedlił ich do Azji Centralnej, był Józef Stalin.
  • Photo: Alexander Polegenko, AP Photo
    Na Krymie rozpoczynają się porwania i zabójstwa na tle narodowościowym i politycznym, za publiczne wyrażanie opozycyjnych względem Rosji poglądów. Powszechną praktyką stają się bezpodstawne przeszukania, w tym rewizje muzułmańskich organizacji religijnych oraz zatrzymania ludzi. Tatarom na początku zabrania się obchodów rocznicy deportacji ich narodu, a kiedy wreszcie zostaje wydana zgoda, obchody odbywają się pod ścisłym dozorem milicyjnych kordonów i wozów opancerzonych.
  • Photo: Reuters, stringer
    Liderom tatarów krymskich, Mustafie Dżemilewowi i Refatowi Czubarowi, rosyjska władza zakazuje wjazdu na Krym. W Symferopolu blokuje się działalność Medżlisu (rady tatarów krymskich).
  • Photo: Lyseyko Markiyan
    Na skutek okupacji do kontynentalnej Ukrainy wyjechało ponad dziewiętnaście tysięcy osób.

Marzec

  • Photo: REUTERS
    Po zajęciu Krymu rosyjska władza podjęła próbę destabilizacji sytuacji w Ukrainie i oderwania ośmiu obwodów, jednej trzeciej całego kraju.
  • Photo: YANNIS BEHRAKIS, REUTERS
    Wiosną 2014 roku rosyjscy dywersanci jawnie rozpoczynają swoją „robotę” na południu i wschodzie Ukrainy.
  • Photo: Roman PELIPEY, EPA
    W celu wywołania prowokacji posługują się ubogimi i niewykształconymi ludźmi, którymi prościej manipulować.
  • Photo: VIKTOR DRACHEV, AFP
    Do obwodów ługańskiego i donieckiego, według „scenariusza krymskiego” wkraczają specjalne pododdziały rosyjskiej armii.
  • Photo: MARKO DJURICA, Reuters
    Rosjanie zajmują szereg urzędów i rozdają broń bandytom, których od kilku lat wspierała finansowo Rosja.
  • Photo: Vk mikaronkainen
    Jednocześnie w sześciu obwodach południa i wschodu Ukrainy, jakim razem z obwodami donieckim i ługańskim Rosjanie nadali oburzającą nazwę „Noworosja”, masowo przywożeni z Rosji prowokatorzy organizują zamieszki.
  • Photo: Sergei Poliakov, AP
    W Odessie takie separatystyczne zamieszki kończą się tragedią, w której ginie ponad czterdziestu separatystów i zwolenników Rosji.
  • Photo: Олександр Прилепа УНІАН
    Jednak w obwodach charkowskim, dniepropietrowskim, zaporoskim, chersońskim, mikołajowskim i odeskim nie było bezpośredniej rosyjskiej agresji ani wprowadzenia wojsk. Dlatego też udało się, często wyłącznie przy udziale mieszkańców, szybko zneutralizować przejawy separatyzmu.
  • Photo: Reuters
    Na zajętych przez rosyjskich bojowników terenach obwodów donieckiego i ługańskiego władza ukraińska ustanawia Operację Antyterrorystyczną (ATO).
  • Photo: Reuters
    ATO rozpoczyna się w niezwykle trudnych warunkach. W skutek destrukcyjnej działalności Wiktora Janukowycza i setek moskiewskich agentów w strukturach ukraińskich służb, armia była de facto niezdatną do walki, a w służbach specjalnych panowała dywersja.
  • Photo: Maks LEVIN
    Niektóre ze zdatnych do walki patriotycznie nastawionych struktur bezpieczeństwa były w stanie lokalizować aktywność separatystów. W Ministerstwie Obrony i Ministerstwie Spraw Wewnętrznych rozpoczyna się tworzenie batalionów ochotniczych. Z ich pomocą udaje się podnieść morale armii i powstrzymać agresję bojowników.

Kwiecień

  • Photo: Petro Zadorozhnyy
    Masowego wsparcia armii zaczynają udzielać zwykli obywatele. Organizują się, by przy pomocy organizacji wolontariackich zaspokoić podstawowe potrzeby wojska – odzież, żywność, lekarstwa czy pomoc przy remoncie sprzętu.
  • Photo: Anastasia Sirotkina, Associated Press
    Mimo usilnych prób Rosji, plan rozbicia jedności ukraińskiego państwa kończy się porażką. Rosjanom nie udaje się zwłaszcza uniemożliwienie przeprowadzenia wyborów prezydenckich. We wszystkich regionach zdecydowaną przewagę uzyskał Petro Poroszenko.
  • Photo: Facebook.com, petroporoshenko
    Wyniki wyborów pokazały, że mieszkańcy różnych regionów jednako pragną zachować jedność państwa i budować kraj w oparciu o wartości europejskie.

Maj

  • Photo: Reuters
    Rosyjskie próby osłabienia Ukrainy za pomocą jednostek dywersyjnych i najemników nie osiągnęły celu. Dlatego też Rosja wprowadza regularne wojska na terytorium Ukrainy bez wypowiedzenia wojny.
  • Photo: Reuters
    Rosyjska napaść skutkuje rozszerzeniem sankcji nałożonych na Moskwę przez cywilizowane państwa.
  • Photo: Serhiy Loiko/Facebook
    Kierownictwo Kremla dzięki pełnej kontroli nad rosyjskimi mediami próbuje ukryć przed własnym narodem fakt rozpoczęcia wojny. Jednakże do Rosji zaczęły wracać ciała setek poległych jej obywateli.

Czerwiec

  • Photo: Oleksandr Ratushniak
    17 lipca 2014 roku z terytorium będącego pod kontrolą prorosyjskich terrorystów zestrzelono pasażerski samolot Boeing-777, który wykonywał rejs MH-17 Amsterdam-Kuala Lumpur. Zginęło dwieście dziewięćdziesiąt osiem osób.
  • Photo: Joshua Paul, AP
    Samolot zestrzelono rakietą ziemia-powietrze z wyrzutni Buk-M, przywiezionej z Rosji. Zaraz po trafieniu samolotu terroryści przyznali się do winy, ale później zaczęli zaprzeczać swojemu udziałowi. Rosja także zaczęła zaprzeczać, jakoby była związana z tą zbrodnią, kwestionując zwłaszcza przynależność wyrzutni Buk-M do Sił Zbrojnych FR.
  • Photo: DOMINIQUE FAGET, AFP
    Jednocześnie terroryści nie dali międzynarodowej komisji śledczej przeprowadzić obiektywnego badania przyczyn tragedii. Większa część terenu katastrofy była zaminowana. Tę część samolotu, do której był dostęp, terroryści wywieźli do Rosji, by zdać ją na złom.

Lipiec

  • Photo: Hromadske.tv
    W rejonach obwodów donieckiego i ługańskiego, które znajdują się pod kontrolą terrorystów, sytuacja jest na skraju katastrofy humanitarnej.
  • Photo: Sergei Karpukhin, Reuters
    Terroryści prowadzą obstrzał dzielnic mieszkalnych i obiektów infrastrukturalnych.
  • Photo: Mauricio Lima, NYT
    Odnotowuje się masowe zbrodnie przeciwko ludności cywilnej – tortury, pobicia, morderstwa, porwania i gwałty.
  • Photo: EPA
    W miastach pojawiają się wojskowi-muzułmanie z Kaukazu, co świadczy o zewnętrznej ingerencji w konflikt na Ukrainie.
  • Photo: TASS
    Różne ugrupowania terrorystów walczą między sobą o kontrolę nad terytorium. Podczas tych zbrojnych potyczek stosuje się ciężkie uzbrojenie, co prowadzi do ofiar wśród ludności cywilnej. W wyniku działań wojennych z obwodów donieckiego i ługańskiego do innych części Ukrainy musiało uciekać ponad 514 000 osób.
  • Photo: Darko Vojinovic, AP
    Przy aktywnym udziale Rosji na Donbasie bojownicy systematycznie rujnują gospodarkę i infrastrukturę.
  • Photo: Maks LEVIN
    Zniszczonych zostało ponad 960 km dróg i trzydzieści mostów, a także ponad cztery i pół tysiaca budynków mieszkalnych.
  • Photo: Marko Djurica, Reuters
    Do Federacji Rosyjskiej wywieziono zrabowany sprzęt kilku przedsiębiorstw, zwłaszcza sektora zbrojeniowego. Węgiel wydobywany w kopalniach na okupowanych terenach także bezprawnie wywozi się do Rosji.

Sierpień

  • Photo: Roman Pilipey, EPA
    Ukraińska władza robi bardzo wiele by przywrócić normalne życie w rejonach oswobodzonych z rąk terrorystów. Wszystkie operacje wyzwalania zamieszkanych rejonów prowadzone są z maksymalną ostrożnością.
  • Photo: Petro Zadorozhnyy
    Na oswobodzone od terrorystów tereny dostarczono setki ton pomocy humanitarnej. Przywrócono funkcjonowanie praktycznie wszystkich szkół i przedszkoli, wypłacane są emerytury i pensje.
  • Photo: Sergey Kozlov, EPA
    W celu obrony ludzi Służba Bezpieczeństwa Ukrainy prowadzi szerokie działania antydywersyjne, a wojska budują linie obrony, często przy pomocy miejscowych ochotników.
  • Photo: Maks Levin
    Obywatele Ukrainy wspierają państwo w walce w całym kraju: od zachodu do wschodu tysiące wolontariuszy zbierają miliony hrywien na rzecz ukraińskiej armii.
  • Photo: Ukrainian Ministery of DefenSe
    Niebywały wzrost patriotyzmu, zjednoczenie kraju w naród, stworzenie nowej narodowej armii – to właśnie reakcja ukraińskiego społeczeństwa na rosyjską agresję.
  • Photo: Maks Levin
    Setki ukraińskich wojskowych, którzy oddali swoje życie w walce o niepodległość, a także cywile, którzy stali się ofiarami agresora, zapiszą się we współczesnej historii Ukrainy jako bohaterowie. A Ukraińcy poznają cenę swojej niepodległości i będą jej bronić.
  • Photo: ROMAN PILIPEY, EPA
    Odnowiony europejski naród Ukraińców nie pozwoli już nikomu kwestionować swojego istnienia, swojej historii, swojego państwa.
  • Photo: Petro Zadorozhnyy
    Ukraina otrzymuje nową armię, wolną od sowieckiej spuścizny – armię patriotów, dla których nie ma znaczenia miejsce urodzenia, język czy wiara jakiegokolwiek obywatela Ukrainy.
  • Photo: Ministry of Defense of Ukraine
    Oczywiście, ukraińską armię czekają dogłębne reformy na wzór zachodnich formacji wojskowych. Oczywiście, z powodu braku praktycznego doświadczenia dowodzenie armią, niestety, nie zawsze jest idealne. Jednakże ukraińska armia wdraża techniczne reformy i przewyższy pod tym względem armię rosyjską.
  • Photo: GRABAR VITALIY, LUFA
    Istotne jest, że ukraińska armia już przezwyciężyła rosyjską swoim morale – dziesiątki imion i historii współczesnych ukraińskich bohaterów czekają jeszcze by być wysłuchanymi. Niestety, tysiące Rosjan nie będzie mogło powrócić do domów, by dać świadectwo prawdy o tej bezsensownej wojnie rozpętanej przez Kreml – leżą w dziesiątkach bezimiennych zbiorowych mogił na terytorium Ukrainy.
  • Photo: Olivier Hoslet Pool, AFP
    W minionym roku Ukraina zyskała nowego prezydenta, nowy rząd i parlament, które biorą na siebie publiczne zobowiązania do demokratycznego kierowania państwem i podążania europejską drogą.
  • Photo: Valentyn Ogirenko, REUTERS
    Ustawa antykorupcyjna rozpoczęła proces lustracji i oczyszczenia władzy. Każdy funkcjonariusz publiczny, który spróbuje uniknąć lustracji lub będzie dalej uczestniczył w korupcyjnych procederach, nie uniknie kary – Ukraińcy na zawsze przestali bać się kary.
  • Photo: Maks LEVIN
    Nowa Żelazna Kurtyna, która oddziela świat demokratyczny od totalitarnego, wkrótce powstanie na wschodniej granicy Ukrainy. Podpisanie umowy stowarzyszeniowej z UE to tylko pierwszy krok na tej drodze.
  • Photo: SAUL LOEB, REUTERS
    Współcześni Ukraińcy ponownie w ciągu tysiąca lat, tak jak ich przodkowie Rusini z Rusi Kijowskiej, którzy zatrzymali na stepach tataro-mongołów oraz Kozacy, którzy powstrzymywali tatarską nawałę, gotowi są uratować europejską cywilizację przed Wschodnią Hordą.
  • Photo: Ratushniak Oleksandr
    I tym razem już na zawsze.

Jesień